Heim Viðtöl Benedikt Erlingsson: Þurfum að láta hræða okkur

Benedikt Erlingsson: Þurfum að láta hræða okkur

-

Benedikt Erlingsson (mynd Eggert/mbl.is)

Benedikt Erlingssson ræðir um mynd sína Kona fer í stríð við Morgunblaðið og kemur víða við.

Kona fer í stríð kom til mín í draumi. Í draumn­um var ég stadd­ur í sund­inu milli Þjóðleik­húss­ins og Þjóðmenn­ing­ar­húss­ins þegar kona kem­ur hlaup­andi til mín í rign­ingu án þess að sjá mig. Þegar hún stopp­ar sé ég að baki henni hljóm­sveit sem er að spila fyr­ir hana, ekki fyr­ir mig. Ég hugsaði að svona langaði mig til að hafa í mynd­inni minni. Þarna fædd­ist neisti. En þetta teng­ist al­farið kon­septi mynd­ar­inn­ar, um leið og þetta er aðferð til að sýna innri bar­áttu hetj­unn­ar og gera það á sjón­ræn­an og tón­list­ar­leg­an hátt,“ seg­ir Bene­dikt sem tók á móti blaðamanni á heim­ili sínu í Mos­fells­bæ ör­fá­um dög­um áður en leið hans lá til Frakk­lands fyrr í mánuðinum.

Eins og dóms­dags­spá­maður

Að sögn Bene­dikts kem­ur hug­mynd­in að Kona fer í stríð úr nokkr­um átt­um. „Okk­ar kyn­slóð stend­ur frammi fyr­ir risa­stóru verk­efni sem snýr að um­hverf­is- og lofts­lags­mál­um. Ég held að fáar ef nokkr­ar kyn­slóðir í mann­kyns­sög­unni hafi fengið stærra verk­efni – og þá er ég að tala um ríka hluta mann­skyns­ins, okk­ur sem fáum að ferðast í flug­vél­um,“ seg­ir Bene­dikt og tek­ur fram að inn­an við hundrað ár séu þar til borg­ir á borð við London, Kaup­manna­höfn og Amster­dam verði komn­ar und­ir vatn. „Og Höfðaborg er nú þegar orðin vatns­laus. Samt eru þetta bara smá­mun­ir sam­an­borið við það sem bíður okk­ar ef hita­stigið á jörðinni hækk­ar um fjór­ar gráður, eins og allt virðist stefna í, því þá losn­ar me­tangasið úr sífrer­um sem þýðir að hit­inn hækk­ar í 11 gráður sem þýðir út­dauði lífs­ins á jörðinni.

Þegar maður tal­ar um þetta líður manni eins og dóms­dags­spá­manni og það lang­ar eng­an að vera í því hlut­verki. Við erum samt kom­in á þann stað að við þurf­um að láta hræða okk­ur,“ seg­ir Bene­dikt og rifjar upp að full­trú­ar World Bank hafi skorað á hann og fleiri leik­stjóra að mennta sig í lofts­lags­mál­um. „Það féll auðvitað ekki í góðan jarðveg hjá koll­eg­um mín­um að láta banka­menn segja okk­ur hvernig sög­ur við ætt­um að segja, en al­mættið tal­ar í gegn­um ólík­leg­ustu far­vegi. Þessi ógn er einn þráður mynd­ar­inn­ar. Næsta spurn­ing var síðan hvernig sögu mig langaði að segja um þetta. Ég nenni ekki að segja sárs­auka­sög­ur eins og oft vill brenna við í „art hou­se“-mynd­um þar sem verið er að hrista hel­vít­is áhorf­and­ann til meðvit­und­ar.

Eitt af því sem ég skoða í mynd­inni er hin djúp­stæða þörf okk­ar fyr­ir að vera hetja – eða til að orða það fal­leg­ar – að verða að gagni með því að bæta heim­inn, skilja eitt­hvað eft­ir sig og vinna fyr­ir aðra. For­eldra­hlut­verkið er hluti af þessu, því mik­il sjálfs­fórn felst í því. Þessi þörf, sem ég held að all­ir búi yfir, er líka afl sem get­ur flutt okk­ur yfir lín­una og gert okk­ur að stríðsmönn­um þar sem jafn­vel til­gang­ur­inn helg­ar meðalið. Þetta er líka aflið á bak við hryðju­verka­menn­ina sem fórna sjálf­um sér til að bjarga heim­in­um frá okk­ur heiðingj­un­um. Þannig að þetta er tví­eggjað sverð og ástríða sem all­ir tengja við. Hvernig seg­ir maður æv­in­týri um þetta?“

Ævin­týra- og has­ar­mynd

Sérðu mynd­ina sem æv­in­týra­mynd?

„Ævin­týri er lyk­il­orð. Mér finnst við ekki segja nógu mikið af æv­in­týr­um. Mér finnst kvik­mynd­ir sem gerðar eru í Norður-Evr­ópu oft vera um sárs­auka og eymd. Mér finnst ekki nógu mikið gert af æv­in­týra­mynd­um. Að sumu leyti er Kona fer í stríð mjög raun­sæ­is­leg og farið er mjög ná­kvæm­lega gegn­um skemmd­ar­verk­in. Þetta er elt­ing­ar­leik­ur og þriller. Hún reyn­ir að fylgja lög­mál­um has­ar­mynd­ar­inn­ar. Mig langaði til að gera fyrstu ís­lensku has­ar­mynd­ina, af því að Íslend­inga­sög­ur eru has­ar­mynd­ir þegar best tekst til. Það er svo gam­an að segja sög­ur þar sem aðeins er lýst því sem ger­ist og sá sem hlust­ar, les eða horf­ir get­ur sjálf­ur ráðið í hvað er að ger­ast inn­an í mann­eskj­unni. Svo langaði mig að gera lit­ríka og hlýja mynd. Orðið skemmti­legt er kannski ekki sexí, en mig langaði að skemmta áhorf­end­um á sama tíma og ég segði þeim mjög al­var­lega sögu. Ég er sú týpa af sögu­manni sem leiðist drama­tísk­ar sög­ur sem leika bara á einn streng. Ég hef mikla þörf fyr­ir að hleypa öðru hvoru inn trúðunum, eins og Shakespeare myndi hafa sagt. Það er svo fal­leg skil­grein­ing á kó­medíu og harm­leik að eini mun­ur­inn þar á sé end­ir­inn þar sem efnis­tök­in eru að öðru leyti al­veg eins.“

Viðtalið sem er langt og ítarlegt má lesa í heild hér: Þurfum að láta hræða okkur

Klapptré
Klapptré er sjálfstæður miðill sem birtir fréttir, viðhorf, gagnrýni og tölulegar upplýsingar um íslenska kvikmynda- og sjónvarpsbransann. Ritstjóri og ábyrgðarmaður er Ásgrímur Sverrisson.

NÝJUSTU FÆRSLUR

AGNES JOY framlag Íslands til Óskarsverðlauna

Kvikmyndin Agnes Joy verður framlag Íslands til Óskarsverðlauna 2021. Myndin var valin af dómnefnd Íslensku kvikmynda- og sjónvarpsakademíunnar, en í henni í sátu fulltrúar helstu fagfélaga íslenska kvikmyndaiðnaðarins, auk fulltrúa kvikmyndahúsa, gagnrýnenda og Kvikmyndamiðstöðvar Íslands.

Framsókn vill hækka endurgreiðslur í 35% og tífalda veltu

Stór tæki­færi fel­ast í því að styðja enn frek­ar við kvik­mynda­gerð í land­inu og hækka end­ur­greiðslur af fram­leiðslu­kostnaði í 35% líkt og gert er í lönd­um sem keppa við Ísland um verk­efni, segir Sig­urður Ingi Jó­hanns­son, sam­gönguráðherra og formaður Fram­sókn­ar­flokks­ins.

Íslendingar að verða undir í samkeppni um þjónustuverkefni

Leifur B. Dagfinnsson hjá Truenorth segir í viðtali við Fréttablaðið að mörg stór verkefni hafi runnið Íslandi úr greipum undanfarið og að stjórnvöld hafi ekki gert nauðsynlegar breytingar til þess að tryggja samkeppnishæfni landsins. Íslendingar séu að verða undir í alþjóðlegri samkeppni um stór kvikmyndaverkefni út af lágri endurgreiðslu íslenskra stjórnvalda til kvikmyndaframleiðenda.