Heim Viðtöl Rætt um "Tryggð": Vissi samstundis þetta væri sagan

Rætt um „Tryggð“: Vissi samstundis þetta væri sagan

-

Ásthildur Kjartansdóttir og Elma Lísa Gunnarsdóttir (Mynd: Kristinn Magnússon/Morgunblaðið).

Ásthildur Kjartansdóttir leikstjóri og Elma Lísa Gunnarsdóttir leikkona eru í viðtali við Morgunblaðið um kvikmyndina Tryggð sem byggð er á skáldsögu Auðar Jónsdóttur, Tryggðapanti. Myndin fer í almennar sýningar þann 1. febrúar.

Úr viðtalinu (Júlía Margrét Alexandersdóttir skrifar):

Hvað getið þið sagt les­end­um um efni mynd­ar­inn­ar?

Ásthild­ur: „Mynd­in fjall­ar um konu sem er af ríkri fjöl­skyldu en lend­ir í fjár­hags­vand­ræðum. Hún starfar sem blaðamaður, er að skrifa grein um hús­næðismál út­lend­inga og hún sér sér þarna leik á borði; ákveður að slá tvær flug­ur í einu höggi og leysa fjár­hags­vand­ræði sín með því að leigja út hluta af húsi sínu til er­lendra kvenna en fær um leið viðfangs­efni greina­skrif­anna heim til sín. Ef þú set­ur þetta í stærra sam­hengi þá er þetta svo­lítið eins og Íslend­ing­ar hafa gert; við höf­um flutt inn út­lend­inga þegar okk­ur vant­ar vinnu­afl.“

Elma Lísa: „Gísella er góð mann­eskja í grunn­inn en átt­ar sig ekki á eig­in for­dóm­um fyrr en hún mæt­ir þeim og sag­an fjall­ar um leið um það hvernig hún verður fangi í eig­in húsi og síns fyrri lífs­stíls. Þetta er saga um sam­skipti fólks og valda­bar­áttu þess­ara kvenna. Gísellu geng­ur gott til og vill kynn­ast þess­um er­lendu kon­um enda sjálf einmana og ein­angruð í líf­inu, en þegar henni finnst sér ógnað birt­ist ákveðin grimmd.“

Elma Lísa og Ásthildur á tökustað og ráðfæra sig við ...
Elma Lísa og Ásthild­ur á tökustað og ráðfæra sig við Claire Hörpu Krist­ins­dótt­ur sem fer með hlut­verk Lunu. (Mynd: Lilja Jóns­dótt­ir)

Ásthild­ur: „Það fram­kall­ar ákveðna grimmd í fólki þegar því finnst það vera að missa valdið. Kon­urn­ar sem hún leig­ir eru um leið svo­lítið á sama báti. Þegar Gísella sýn­ir þeim grimmd­ina þá gera þær það á móti.“

Elma Lísa: „Sem er kannski bara mann­legt, ef ein­hver er vond­ur við þig ertu vond­ur á móti. Gísella tek­ur á þessu með því að búa til fleiri og fleiri hús­regl­ur og miss­ir smám sam­an tök­in og án þess að segja of mikið verður hún eins kon­ar fangi í eig­in húsi.“

Ásthild­ur: „Að mörgu leyti hefði þessi mynd getað verið um sam­skipti hvaða fólks sem er, ekki bara sam­skipti út­lend­inga og Íslend­inga. En mér fannst svo­lítið gott hvernig Sví­arn­ir lýstu mynd­inni. Þeir sögðu að í henni sæ­ist meðal ann­ars hversu stutt er á milli kær­leiks og grimmd­ar.“

Það vek­ur at­hygli að mót­leik­kon­ur þínar Elma Lísa, Enid Mba­bazi og Raffa­ella Brizu­ela Sig­urðardótt­ir eru ekki at­vinnu­leik­kon­ur – fannst ykk­ur það áhætta?

Ásthild­ur: „Fyrst ætluðum við að fá með okk­ur reynd­ar leik­kon­ur til að leika er­lendu kon­urn­ar og við prófuðum það. Það voru æðis­lega fín­ar leik­kon­ur og það var ekki vanda­málið. Það sem vantaði var þetta smá­lega sem gerði þetta ekta; svo sem hreim sem er alltaf svo­lítið erfitt að fara að búa til. En auðvitað man ég að fólk spurði okk­ur hvort við ætluðum að taka þá áhættu, en ef­ast ekki um að það hafi verið rétt ákvörðun.“

Elma: „Það ger­ir sög­una í heild mjög sann­fær­andi að hafa þær með okk­ur. Þar að auki var ofboðslega gef­andi fyr­ir okk­ur og mynd­ina að fara í gegn­um það ferli að hitta er­lend­ar kon­ur sem eru bú­sett­ar hér. Það komu stund­ir þar sem ég táraðist þegar þær fóru, það var oft átak­an­legt að heyra um aðstæður þeirra og fatta hvað Íslend­ing­ar hafa það gott.“

Nú var ykk­ar sam­starf svo­lítið stærra og meira en sam­band bara leik­ara og leik­stjóra er oft. Hverju breytti það?

Ásthild­ur: „Það breyt­ir öllu að hafa leik­ar­ann með sér í að þróa hand­ritið og per­són­una. Í slíkri vinnu fyll­ist sag­an af alls kon­ar smá­atriðum sem gefa per­són­unni fyllri mynd og að því sem hún er. Til dæm­is stækkuðum við per­sónu Elmu Lísu tals­vert með því að bæta barni við í sög­una sem hún hafði átt og misst.

Elma Lísa: „Það fyllti mjög út í bak­land henn­ar og gerði hana samúðarfyllri. Sjálf tengdi ég sterkt við það að bæta því við í sög­una því ég eignaðist sjálf barn seint, stelpu sem er fimm ára í dag og mér fannst það, eins og öll­um ör­ugg­lega, breyta mér mjög mikið og dýpka mig á all­an hátt. Ann­ar mik­il­væg­ur þátt­ur í bíó­mynd­inni þessu tengd­ur sem við bætt­um við er einnig sam­band Gísellu og lít­ill­ar dótt­ur annarr­ar kon­unn­ar og hvernig það snert­ir við Gísellu.“

Ásthild­ur: „Þar sem per­són­ur Auðar Jóns­dótt­ur eru svo marglaga og óræðar er það virki­lega áskor­un að skila því á skjá­inn. Þar að auki er bók­in Tryggðarp­ant­ur skrifuð sem tákn­saga, alleg­oría og þegar höf­und­ur hef­ur slíkt að leiðarljósi er ekki jafnauðvelt að fylla per­són­urn­ar smá­atriðum því sag­an verður alltaf að hafa þessa tákn­ræna merk­ingu. Ég er mjög þakk­lát Auði fyr­ir það sem hún sagði við mig: „Gerðu bara hvað sem þú vilt við þessa sögu. Ég er amma mynd­ar­inn­ar.““

Sjá nánar hér: Vissi samstundis þetta væri sagan – mbl.is

Klapptré
Klapptré er sjálfstæður miðill sem birtir fréttir, viðhorf, gagnrýni og tölulegar upplýsingar um íslenska kvikmynda- og sjónvarpsbransann. Ritstjóri og ábyrgðarmaður er Ásgrímur Sverrisson.

NÝJUSTU FÆRSLUR

AGNES JOY framlag Íslands til Óskarsverðlauna

Kvikmyndin Agnes Joy verður framlag Íslands til Óskarsverðlauna 2021. Myndin var valin af dómnefnd Íslensku kvikmynda- og sjónvarpsakademíunnar, en í henni í sátu fulltrúar helstu fagfélaga íslenska kvikmyndaiðnaðarins, auk fulltrúa kvikmyndahúsa, gagnrýnenda og Kvikmyndamiðstöðvar Íslands.

Framsókn vill hækka endurgreiðslur í 35% og tífalda veltu

Stór tæki­færi fel­ast í því að styðja enn frek­ar við kvik­mynda­gerð í land­inu og hækka end­ur­greiðslur af fram­leiðslu­kostnaði í 35% líkt og gert er í lönd­um sem keppa við Ísland um verk­efni, segir Sig­urður Ingi Jó­hanns­son, sam­gönguráðherra og formaður Fram­sókn­ar­flokks­ins.

Íslendingar að verða undir í samkeppni um þjónustuverkefni

Leifur B. Dagfinnsson hjá Truenorth segir í viðtali við Fréttablaðið að mörg stór verkefni hafi runnið Íslandi úr greipum undanfarið og að stjórnvöld hafi ekki gert nauðsynlegar breytingar til þess að tryggja samkeppnishæfni landsins. Íslendingar séu að verða undir í alþjóðlegri samkeppni um stór kvikmyndaverkefni út af lágri endurgreiðslu íslenskra stjórnvalda til kvikmyndaframleiðenda.