Solaris (1972)
Solaris er eitt af lykilverkum Andrei Tarkovsky og telst meðal dýpstu og áhrifamestu sci-fi-mynda kvikmyndasögunnar. Myndin byggir lauslega á samnefndri skáldsögu Stanisławs Lems, en Tarkovsky umbreytir efniviðnum í heimspekilega íhugun um minni, sekt, ást og takmörk mannlegrar þekkingar. Sagan gerist á geimstöð á braut um plánetuna Solaris. Geimfar er sent þangað til að rannsaka undarlega líðan sem hrjáir áhöfnina. Ólíkt hefðbundnum vísindaskáldskap hafnar Tarkovsky hugmyndinni um geiminn sem vettvang landvinninga og spyr í staðinn hvort mannkynið sé yfirhöfuð fært um að skilja hið óþekkta án þess að leita í sína eigin spegilmynd. Myndin á ótvírætt erindi í dag í tengslum við ábyrgð mannsins og þeirrar siðferðilegu byrði sem fylgir því að fá óskir sínar uppfylltar.
Gunnar Þorri Pétursson þýðandi rússneskra bókmennta, fyrirlesari og sjálfstætt starfandi fræðimaður kynnir áhorfendum Andrei Tarkovsky og Solaris.
Skammdegi (1985)
Kvikmyndasafn Íslands hefur gert upp og fært á stafrænt form kvikmyndina Skammdegi í leikstjórn Þráins Bertelssonar frá árinu 1985. Ung ekkja, sem búsett hefur verið erlendis lengi, erfir helming eignar á vestuhluta landsins en mágur hennar á þegar hinn helminginn. Hún er í slagtogi með ríkum manni sem býr ekki langt frá landareigninni og hefur áhuga á að kaupa hana. Hún reiðubúin að beita öllum brögðum sem til þarf til að fá mág sinn til að selja. Brátt finnst henni að einhver ókunnug manneskja sitji um líf sitt. Skammdegi var fimmta mynd Þráins Bertelssonar og í henni kvað við annan og myrkari tón en í fyrri myndum hans, Lífs-þríleiknum og Jóni Oddi og Jóni Bjarna, sem eru með ástsælustu gamanmyndum þjóðarinnar.
Syndir feðranna (2007)
Heimildamynd um uppeldisheimilið Breiðavík, þar sem svokallaðir „vandræðadrengir“ á aldrinum 9–16 ára voru vistaðir. Á árunum 1956–1972 dvöldu þar alls 128 drengir og sá yngsti var aðeins sex ára. Síðar kom í ljós að þeir höfðu margir orðið fyrir kerfisbundnu og grófu ofbeldi á meðan á vistinni stóð. Myndin fjallar um mál þeirra í víðu samfélagslegu og sögulegu samhengi. Hvernig getur ofbeldi gegn börnum viðgengist innan kerfis sem á að vernda þau? Sagan er sögð í gegnum frásagnir fimm manna sem dvöldu í Breiðavík, barnungir, á mismunandi tímabilum. Myndin varpar ljósi á þögn, ótta og langvarandi afleiðingar ofbeldis sem lengi var flestum hulið enda hafði hún ótvíræð áhrif í íslensku samfélagi auk þess að eiga sinn þátt í örlagaríkum umbreytingum í opinberri orðræðu. Syndir feðranna vann á sínum tíma til tveggja Edduverðlauna. Í myndinni er vitnað til áróðursmyndarinnar, Úr dagbók lífsins sem var framleidd í fjáröflunar- og forvarnarskyni fyrir Breiðavíkurheimilið og er á dagskrá Bíóteksins í febrúar. Leikstjórar myndarinnar, Ari Alexander Ergis Magnússon og Bergsteinn Björgúlfsson munu spjalla við áhorfendur, ásamt Bárði Ragnari Jónssyni fyrrverandi vistdrengs Breiðavíkurheimilsins, að sýningu lokinni.
