Bandaríki tilfinninganna: spjall við pólska leikstjórann Tomasz Wasilewski

Í tilefni þess að pólska kvikmyndin United States of Love verður sýnd á RIFF, endurbirtum við viðtal Ásgeirs H. Ingólfssonar við leikstjórann Tomasz Wasilewski sem tekið var á Berlínarhátíðinni síðustu þar sem myndin hlaut verðlaun fyrir besta handritið (viðtalið birtist upphaflega þann 10. mars s.l.).

Bandaríki tilfinninganna: spjall við pólska leikstjórann Tomasz Wasilewski

Ásgeir H. Ingólfsson, sérlegur útsendari Klapptrés á nýafstaðinni Berlínarhátíð, ræddi við pólska leikstjórann Tomasz Wasilewski um mynd hans United States of Love, en Wasilewski var valinn besti handritshöfundurinn á hátíðinni.

Vinnuþrælarnir í frelsisverksmiðjunni, spjall við Måns Månsson og Anders Mossling, leikstjóra og aðalleikara Yarden

Ásgeir H. Ingólfsson, sérlegur útsendari Klapptrés á nýafstaðinni Berlínarhátíð, hitti þá Måns Månsson og Anders Mossling, leikstjóra og aðalleikara sænsku myndarinnar Yarden á hátíðinni, en þessi áleitna kvikmynd hefur vakið mikla athygli.

Tíu bestu myndirnar á Berlinale 2016

Ásgeir H. Ingólfsson, heimildamaður Klapptrés, var á Berlínarhátíðinni og komst 20 sinnum í bíó – hér er betri helmingurinn.

Bestu (og verstu) myndirnar 2015

Árið 2015 stóðu akkúrat 15 myndir uppúr – níu fyrir að vera frábærar og sex fyrir að vera skelfilegar. Það að bæta einni við efst eða fjórum neðst hefði hreinlega ekki verið sanngjarnt, segir Ásgeir H. Ingólfsson.

Skjaldborgar-dagbók, sunnudagur: Kvennasaga

Í fjórða og síðasta pistli sínum frá Skjaldborgarhátíðinni skrifar Ásgeir H. Ingólfsson um lúxusvandamál, bresk teboð og pönkaða kvennasögu. Svo eitthvað sé nefnt.

Skjaldborgar-dagbók, laugardagur: Kúbusveifla, mörgæsir og skrítnar stelpur

Ásgeir H. Ingólfsson sat með hópi fólks í harkinu í dimmum bíósal á Patreksfirði um síðustu helgi. Í þriðja pistli sínum frá Skjaldborgarhátíðinni tekur hann fyrir hinar fjölmörgu myndir og uppákomur laugardagsins.

Skjaldborgar-dagbók, föstudagur: Hinn árlegi heiti pottur

Í pistli tvö frá Skjaldborgarhátíðinni setur Ásgeir H. Ingólfsson upp stemmninguna, segir frá fyrsta kvöldinu þar sem sýnd var mynd eftir heiðursgestina og reynir svo að vera ekki skáldlegur.

Frá Skjaldborg til Cannes

Ásgeir H. Ingólfsson, sérlegur tíðindamaður Klapptrés á Skjaldborg, birtir hér fyrsta pistil sinn frá hátíðinni. Þetta er nokkurskonar upphitun þar sem hann fer yfir stöðuna og minnir á þá staðreynd að leiðin frá Patreksfjarðar til Cannes er styttri en virðist.

Gagnrýni | Hvíti guðinn

"Ég man ekki eftir að hafa séð öllu magnaðri byrjun á bíómynd heldur en þegar ég horfði á Hvíta guðinn í bíói í Búdapest," segir Ásgeir H. Ingólfsson í umsögn sinni um myndina, sem sýnd er í Bíó Paradís.

Gagnrýni | Salóme

"Þótt Salóme sé allt öðru vísi en mamma mín og sjálfsagt allt öðruvísi en mamma þín þá fjallar myndin á einhvern einkennilegan hátt um mömmur okkar allra. Um konuna sem er allur heimurinn. Og mér sýnist að ég hafi ekki verið einn um að skynja það hvernig myndinni tókst að kvikmynda þessa einkennilegu kennd," segir Ásgeir H. Ingólfsson meðal annars í umsögn sinni.

Gagnrýni | París norðursins

"Kraftmikil, launfyndin og manneskjuleg mynd," segir Ásgeir H. Ingólfsson meðal annars í umsögn sinni um myndina.

Ásgeir um “París norðursins” á Karlovy Vary: Tilfinningalega heftir karlmenn II

"Kraftmikil, launfyndin og manneskjuleg mynd," segir Ásgeir H. Ingólfsson meðal annars í umsögn sinni um myndina sem fengið hefur góðar móttökur á hátíðinni.

Ördómar Ásgeirs frá Karlovy Vary

Ásgeir H. Ingólfsson er staddur á kvikmyndahátíðinni í Karlovy Vary í Tékklandi og sendir þaðan frá sér ördóma um myndirnar á dagskránni. Ítarlegri umfjöllun um þær verður í Víðsjá Útvarpsins að hátíð lokinni. Annar skammtur væntanlegur ásamt með umfjöllun um París norðursins Hafsteins Gunnars, sem sýnd er í dag þriðjudag.

Skjaldborg IV: Mamma

Í lokabréfi sínu frá Skjaldborg fjallar Ásgeir H. Ingólfsson um vinningsmyndina, Salóme, eftir Yrsu Rocu Fannberg - heimildamynd um manneskju sem vill ómögulega vera í heimildamynd.

Skjaldborg III: Sápukúlan

Í næstsíðasta bréfi sínu frá Skjaldborg 2014 fjallar Ásgeir H. Ingólfsson um FjallabræðurCrime Into the Future, Jöklarann og Aumingja Ísland. Vinningsmyndin, Salóme, bíður lokabréfsins.

Skjaldborg II: Lágstemmdur bíómorgun

Fjórar myndir fyrir hádegi í morgun; Bækur með remúlaðiRót vandans: Ísland og loftslagsbreytingar, Valsmaður fram í rauðan dauðann og The More You Know, The More You Know. Ásgeir H. Ingólfsson var bara nokkuð sáttur.

Skjaldborg I: Skjaldbaka ríður asna

Ásgeir H. Ingólfsson fer yfir fyrstu tvo daga Skjaldborgarhátíðarinnar sem lýkur í kvöld og fjallar meðal annars um myndir heiðursgestsins og íslensku myndirnar Úti að aka, Börn hafsins og Vertíð.

Gagnrýni | Vonarstræti

"Vonarstræti fjallar um tiltölulega nýskeða fortíð sem við höfum samt gleymt glettilega miklu um. Sögusviðið er Reykjavík góðærisins – líklega 2005 eða 2006 – og í baksýnisspegli hrunsins hefur þetta tímabil oft verið málað öllu sterkari litum en raunin var. En myndin forðast þær klisjur og birtir okkur ágætlega sannfærandi mynd af árunum fyrir hrun," segir Ásgeir Ingólfsson meðal annars í umsögn sinni um myndina.

Gagnrýni | The Grand Budapest Hotel

"The Grand Budapest Hotel er sögð byggð á verkum Stefans Zweigs – þar á meðal Veröld sem var – en innblásin væri kannski nákvæmari lýsing. Hún er kannski frekar Veröld sem var hrært saman við Tinna – já, eða kannski Sval og Val – önnur aðalpersónan er meira að segja í vikapiltsbúningi mestalla myndina," segir Ásgeir H. Ingólfsson um þessa nýjustu mynd Wes Anderson.

Gagnrýni | Noah

Ásgeir Ingólfsson segir Darren Aronofsky leikstjóra Noah þora að "horfast í augu við allar þær þversagnir sem þessi stutta saga er full af. Mögulega er Aronofsky heittrúaður, það væri þá bara en ein þversögnin að hann geri biblíu-bíómynd jafn fulla af efasemdum um almættið. Hann er ekkert að djóka – og það er það besta við myndina, hér er varla milligramm af kaldhæðni. En hann lítur heldur aldrei undan – og það krefst sannarlega hugrekkis."

Gagnrýni | Tore dansar (Tore tanzt)

"Tore er heittrúaður unglingspiltur. Hann er líka munaðarlaus og flogaveikur. Þetta hljómar kannski eins og klassísk nútímauppfærsla einhverrar Biblíusögunnar frá popúlískum kristniboðasamtökum – en það er áður en við ræðum allan hreinræktaða djöfulskapinn sem Tore kynnist í myndinni," segir Ásgeir Ingólfsson um myndina sem sýnd er áfram í Bíó Paradís eftir að hafa vakið athygli á Þýskum kvikmyndadögum.

Gagnrýni | Tvö líf (Zwei leben)

Formúlur þurfa ekki endilega að vera bragðvondar uppskriftir og það eyðileggur ekki endilega bíómyndir að vera fyrirsjáanlegar. En stærsti gallinn við Tvö líf (Zwei leben) er að hún er svo mekanísk – það liggur við að maður sjái strengina þegar handritshöfundurinn lætur aðalpersónurnar tala sig í gegnum næstu stóru uppljóstrun," segir Ásgeir Ingólfsson um opnunarmynd Þýskra kvikmyndadaga.

Gagnrýni | Hunang (Miele)

Ásgeir Ingólfsson segir leikkonuna Valerie Golino reynast lunkin leikstýra með sinni fyrstu mynd sem fjallar um stúlku sem vinnur við að hjálpa fólki við líknardráp. "Karakterinn minnir um margt á Lisbeth Salander – týnda stúlkan sem er algjör harðjaxl – og rækilega brynjuð gegn umheiminum."
12